Zoeken
  • Julie Bekaert

Damn you birthdays

Bijgewerkt: okt 3


Verjaardagen. Nooit echt een fan geweest.


Waarom ik zelf niet graag verjaar? Verjaardagen confronteren me precies alleen maar met het feit dat het leven veel te snel gaat. Dat niet alleen ik een jaartje ouder word, maar ook iedereen om me heen wordt ouder elke dag. En op die verjaardag komt dat besef nog eens des te harder naar boven. Het leven raast voorbij. En jawel, het fenomeen om niet graag te verjaren ken ik al lang. Dit is niet plots naar boven gekomen bij het openen van tram 3. Neen. Ik ben echt wel een trotse (jonge!) dertiger en gelukkig met waar ik sta in mijn leven. Zelfs meer dan gelukkig, eerder gezegend. Maar dat neemt niet weg dat ik steeds een onwennig gevoel krijg bij verjaardagen. Het is alsof ik uit mijn balans word gezet en word geconfronteerd met de vergankelijkheid van alles. Dat klinkt ongelofelijk dramatisch maar misschien is het wel goed om toch 1 dag op het jaar daar even bij stil te staan.


En ja, ik wou dat er een andere stemmetje in mijn hoofd gewoon kon zeggen: "Julie stop met dat gezever. Verjaren is leuk. Je kan het afgelopen jaar vieren en een nieuw jaar toejuichen." Maar jammer genoeg werkt dat zo niet. Ik voel wat ik voel en ik ben wie ik ben. En dus ben ik er vrij zeker van dat verjaren nooit echt mijn ding zal zijn.


Volgende week gaat de verjaardagsteller van mijn meisje omhoog. Ze wordt 2 jaar.

Ondanks mijn persoonlijke clash met verjaardagen, had ik altijd wel gehoopt dat ik de verjaardagen van mijn kleine meisje wél leuk zou vinden. Dat ik er zelfs naar zou uitkijken en er een super groot feest van zou maken, althans in niet-Corona tijden. Fout gedacht dus. Nu haar verjaardag nadert, word ik alleen maar emotioneel van het feit dat mijn meisje "al" 2 jaar wordt. Een leeftijd die het mij in se onmogelijk maakt om haar nog als mijn baby te beschouwen. Neen, ze wordt echt al een klein meisje.


Uiteraard gaan we er wel een mooie dag van maken volgende week met onze familie. En ja er zal een verjaardagstaart zijn en ja er zal gezongen worden. En ja, ik zal lachen en er voor zorgen dat ze de tijd van haar leven heeft! Maar daarnaast zal vooral mijn hartje emotioneel tekeer gaan en zal ik even moeten wennen aan het feit dat mijn meisje al 2 wordt.


Aan de andere kant moet ik ook toegeven dat het steeds leuker wordt nu ze meer en meer dingen kan doen en zeggen. Conversaties worden boeiender dan ooit en haar fantasie verbaast ons alle dagen. Dus hoewel elke leeftijd zijn charmes heeft, wordt het in se wel altijd leuker met de dag. Dus daar zal ik me dan aan optrekken wanneer ik voor de zoveelste keer begin te jammeren dat ze niet meer mijn kleine baby is.


Tot slot: ik zal proberen om niet zoveel zorgen te verspillen aan al die nodeloze emoties. Ik moet het gewoon aanvaarden dat ik élke verjaardag opnieuw een plaatsje zal moeten geven. Die paar verjaardagen op een jaar zal ik dan gewoon maar iets emotioneler en onwenniger beleven. En dat is oké! Laat mij maar vooral genieten van de overige 363 dagen van het jaar!



  • Black Instagram Icon