Zoeken
  • Julie Bekaert

Een magische dag in november

Zaterdag 28 november. Voor ons een magische dag in november. En wellicht 1 van de favorieten van 2020. Nu ja, zo moeilijk is dat nu ook weer niet in onze huidige Corona realiteit...

Samen gingen we met z'n drietjes een weekendje naar zee. De weergoden waren ons bijzonder gunstig gezind. Het zonnetje scheen de hele dag door en geen enkel briesje wind hield ons tegen. Het creëerde een ideaal scenario voor Isolde om op haar gemak een kasteel te bouwen op het strand. Wetende dat ze nog maar zelden met zand heeft gespeeld omdat ze haar handjes nooit echt vuil wilt maken, hoopten we nu écht dat ze dat prinsessengehalte even achterwege zou laten. En zo geschiedde. Samen met papa bouwde ze aan een groot kasteel. Of eerder, een grote berg met een tikkeltje fantasie bij.

Eens de bouw van het kasteel was afgerond gingen we even naast het kasteel neerzitten. Samen wachten en kijken naar het opkomende zeewater. Nu ja, dat vloed-gedeelte bleken we even vergeten te zijn... We waren duidelijk iets te veel van het moment zelf aan het genieten zonder enige aandacht te tonen voor wat komen zou. Terwijl we rustig neerzaten, met onze rug inmiddels naar het zeewater toe, sloeg het lot toe. Floris kon nog tevergeefs een noodkreet uitroepen maar PLONS het was te laat. Het zeewater had ons gevonden en dus werden we door het zeewater overspoeld. Wellicht beschrijf ik de situatie iets dramatischer dan het was... maar toch waren we helemaal nat geworden aan onze benen! Isolde haar pamper was duidelijk aan vernieuwing toe...


Het kon perfect een scenario van Candid camera zijn geweest. Enkele toeschouwers op het veilige droge gedeelte van het strand hebben de hele scène alvast perfect kunnen meevolgen tot lachens toe. En terecht!

Toen we Isolde even moesten troosten dat het helemaal niet zo erg was, kregen we toch wel een beetje schrik dat dit mogelijks voor een trauma zou kunnen zorgen. Wie weet heeft ze hierdoor nu wel een afkeer van het zeewater gekregen? Neen neen, dat wouden we niet laten gebeuren... Dus enkele uren later, met een nieuwe pamper en droge kleertjes aan, stonden we terug paraat op het strand voor een nieuw kasteel. En dit op vraag van ons meisje. Dus oef, geen trauma maar enkel een hilarische herinnering om nooit te vergeten!


Na terug een nieuw kasteel te hebben gebouwd op het strand, vroeg ook de speeltuin voor een bezoekje. En tot slot hebben we onze magische dag afgerond met een warme wafel en een lekker ijsje. Al heb ik toen geleerd dat ik niet snel terug mascarpone als ijsjes-smaak zal nemen. Alweer een reminder aan mezelf om bij mijn basis-smaken te blijven, zijnde tiramisu & chocolade. What else? :-)

Waarom noem ik deze dag nu zo magisch?

Omdat het ons even deed ontsnappen aan dat gevangen gevoel van bijna een jaar lang thuis te werken. Omdat we een hele dag lang zo hebben gelachen en genoten van de meest eenvoudige dingen des levens. Dus 1 ding is duidelijk: een beetje zon en een fris zeeluchtje kan wonderen doen. Het zonnetje deed ons terug beseffen dat we verdomd gezegend zijn! Dat we nog eventjes moeten volhouden en hopelijk in 2021 snel een nieuw kasteel kunnen bouwen. En liefst dan een écht kasteel met de hulp van onze nichtjes, zussen, oma's en opa's. Zoals het hoort!

0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven
  • Black Instagram Icon