Zoeken
  • Julie Bekaert

Emotie > Ratio

Wanneer overwint mijn emotie alle ratio? Goh, toch wel redelijk veel, met uitzondering van mijn professionele leven dan. Maar voor mijn privéleven denk ik dat mijn emotie steeds de winnaar is sinds de dag dat ik mama ben geworden. En hoe kan het ook anders? Een klein meisje die mijn hele leven ondersteboven haalt... dat lokt mijn inziens een zeer breed spectrum aan emoties uit. Van pure blijdschap, verwondering, bezorgdheid, angst tot soms ook verdriet.

Dus laten we even inzoomen op een zeer concreet voorbeeld waarbij mijn emotie het volledig overneemt. Bij het schrijven van deze blog staat de kalender op 4 juni, de dag dat Isolde voor de eerste keer terug naar de crèche ging. Correctie: een tweede keer voor de eerste keer naar de crèche na bijna 3 maanden afwezigheid vanwege die venijnige Corona beestjes. Bijna 3 maanden kon Isolde haar mama en papa zien sukkelen hoe ze hun werk trachtten te combineren met haar speelmomentjes. Maandenlang kon ze genieten van pure quality time samen met mama en papa in haar veilige bubbel thuis. Maar elke fase kent een einde, en zo kwam dus de dag dat ze terug naar de crèche zou gaan. Terug een beetje het normale leven oppikken.

Het "normale" leven waarin Isolde terug met haar vriendjes kan spelen en volop kan ontdekken in de crèche. Terug uitgedaagd worden in haar ontwikkeling met vallen en opstaan. Terug een andere omgeving zien dan enkel die veilige bubbel thuis. Kortom, rationeel gezien een zeer goede stap om naast die geborgenheid thuis terug wat veerkracht op te bouwen in de crèche.


En hoewel dat allemaal zeer logisch klinkt, was dat logische verstand van mij soms ver te zoeken afgelopen dagen. (Correctie: afgelopen weken) Ik maakte me oprecht zorgen en kon op ieder moment zomaar tranen laten rollen. Enerzijds bezorgdheid dat ik nog niet genoeg heb kunnen genieten van onze quality time thuis en anderzijds bezorgdheid dat ze niet evenveel aandacht zou krijgen als vroeger in de crèche omwille van de veiligheidsmaatregelen. Maar uiteraard besef ik maar al te goed dat social distancing niet echt van toepassing is in de crèche...


Al die on-logica zal ongetwijfeld tot wat frustratie hebben geleid bij mijn ventje. Hij probeerde bij elke weenbui mij dan ook telkens te overtuigen dat het goéd is dat ons meisje teruggaat naar de crèche. Dat het goed is dat ze het even lastig zal krijgen soms om erna weer te sterker te worden. Dat ons kleine madam zich even terug zal moeten aanpassen aan een nieuw ritme maar dat dat perfect oké is. En vooral: dat we nog méér zullen genieten van onze knuffelmomentjes 's avonds.


Maar ik blokkeerde telkens. Letterlijk tranen in mijn ogen bij de minste gedachte dat ik mijn meisje niet meer continu bij mij zou hebben. En hoewel er soms genoeg ergernissen waren in de quarantaine periode omdat ze soms voor te veel achtergrondlawaai zorgde tijdens mijn calls van het werk, kon ik enkel maar terug denken aan de leuke momentjes samen. 1 ding is zeker: het geheugen van een mama werkt bijzonder selectief!

Alleszins, de eerste dag crèche is inmiddels achter de rug. Ze startte de dag als een verlegen meisje, onwennig en een beetje verdrietig. Maar al gauw kwamen de toverkunsten naar boven van de begeleiders van de crèche. Aandacht werd afgeleid en ze kreeg genoeg speelgoed toegeworpen van haar vriendjes. En nu kan ik maar 1 ding denken: wauw, waarom heb ik zoveel zorgen hieraan verspild? Waarom kon ik niet logisch nadenken en beseffen dat de crèche ontzettend goed voor haar zorgt en dat alles dus perfect oké is. Waarom heb ik in de plaats hiervan niet gewoon nog éxtra genoten van al die tijd samen met mijn meisje? Ach ja. Ik kan alleen maar vermoeden dat ik niet de enige mama ben die hiermee heb gesukkeld...


En hupsa, het is inmiddels alweer weekend! De tijd vliegt, ook in Corona-tijden. Dus we gaan weer volop dansen spelen en zingen dit weekend. Maar misschien toch iets minder dan anders... Ons meisje is hees teruggekomen van de crèche. Ze heeft zich duidelijk al genoeg laten horen daar... Dat bevestigden de lieve dames van de crèche ook. Ze waren verbaasd dat het ons überhaupt gelukt is om in de quarantaine-periode werk te combineren met haar...


Hieronder het perfecte bewijs van haar hoge aantal decibels...


  • Black Instagram Icon