Zoeken
  • Julie Bekaert

Geen Kerstmis zonder kalkoen!

Bijgewerkt: jan 2

We weten allemaal dat het jaar 2020 de geschiedenis ingaat als een opmerkelijk en hopelijk uitzonderlijk jaar. Een jaar waarin onze maatschappelijke verantwoordelijkheid meer dan ooit op de proef werd gesteld en we gevraagd werden om zo weinig mogelijk mensen te zien. Tegen alle natuurlijke insticten van een mens in.

2020 vertaalt zich eveneens naar een jaar waarin er extra veel tijd werd gespendeerd met de eigen "Bubbel". Het Bubbelconcept waarbij je offline leven zich vooral reduceert tot de mensen in je eigen woning. Gelukkig bestaat mijn Bubbel nu net uit mijn meest favoriete personen des leven. Maar toch hoop ik dat het Bubbel-concept binnenkort zal vervagen en we voortaan enkel Bubbels zullen opdrinken in een glaasje champagne. Of geef mij maar liever een glaasje martini rossini.

Ter afsluit van 2020 zijn er dan de kerstdagen. De feestdagen bij uitstek waarbij familie centraal staat. Voor de eerste keer hebben we Kerstmis gevierd tegen alle tradities in: énkel met onze eigen Bubbel. Geen grote lange tafel met onze families om samen te smullen van al het lekkere eten. En dan vooral te veel aperitieven waardoor je al bijna verzadigd bent alvorens je aan het hoofdmaal start. Heerlijk. Zelfs de buikpijnklachten nadien heb ik dit jaar gemist.


En dus was het ook opmerkelijk veel stiller dit jaar. Geen talrijke gesprekken door elkaar heen waarbij er soms razendsnel van het ene gespreksondwerp naar het andere werd gesprongen. Al is hier wel een groot verschil te merken tussen de familie langs mijn kant en de familie langs Floris zijn kant. Laat ons zeggen dat er aan mijn familiekant toch wat meer decibels weergalmen dan Floris zijn kant. Elks even charmant en o zo gezellig. Maar hoe dan ook: o zo gemist dit jaar.

Maar van al hetgeen Kerstmis écht typeert, hebben we toch één iets kunnen behouden dit jaar:

een grote gevulde kalkoen op de kerstmenu. Kerstmis zou geen Kerstmis zijn moesten we niet kunnen smullen van een groot feestkalkoen. Enkele dagen voor Kerstmis had ik even laten vallen bij Floris dat ik het jammer ga vinden dat we geen kalkoen gaan eten dit jaar. En dan kwam de mannenlogica binnen van Floris: "dan doen we dat toch gewoon?" We halen gewoon zelf een kalkoen bij de keurslager hier in het dorp, al is het maar voor ons drietjes. En zo geschiedde. Al beseften we niet zo goed dat het vrij ongewoon is om voor een "kleinere gevulde kalkoen" te vragen voor slechts 3 personen. (of laat ons zeggen: 2,5 personen) Neen. Het kleinste gewicht van zo'n beest start aan 3 kilogram vlees. Maar dat hield ons niet tegen. Al zouden we er een hele week van moeten eten, we moesten en zouden kalkoen eten op kerstavond. Zoals onze traditie het vraagt.


Uiteraard had ons meisje haar buikje al rond gegeten met allemaal kaasjes en chipjes van de aperitief. Dus enkel Floris en ikzelf stonden in de aanval klaar voor onze kalkoen. Maar o wauw, het heeft ons gesmaakt!


Kortom: Kerstmis 2020 was een speciale editie. We hoeven nauwelijks te zeggen dat we onze families echt hebben gemist. De gezellige chaos en de talrijke pakjes onder de kerstboom. Het doet ons wederom de kleine dingen des leven waarderen. Ik denk dat weinigen het jaar 2020 afsluiten zonder levenslessen. Maar laat ons nu vooral allemaal nog even volhouden. Nog even samen (doch apart) sterk zijn voor elkaar! Zodat Kerstmis 2021 een dubbele viering kan worden: dubbel zo gezellig en dubbel zo fijn!



0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven
  • Black Instagram Icon