Zoeken
  • Julie Bekaert

1 maand baby Isolde

Bijgewerkt: 23 nov 2018


Mijn terugblik naar de eerste maand als mama van baby Isolde.

Zelfs na 1 maand klinkt het nog vreemd te horen dat ik een mama ben. Het is alsof ik een nieuwe identiteit heb gekregen die ik nog gewoon moet worden. Maar dat is goed. Want ik neem het geluk van mijn kersvers gezinnetje niet vanzelfsprekend. Dus laat mij nog maar even in die verwonderingsfase zitten.


Baby Isolde op dag 2. Ze leek (en nu nog steeds) op baby Floris. En met haar mooie rode lipjes heeft ze mij direct ingepalmd!

Verbaasd hoe leuk ik de baby-fase vind!

In een ver verleden hoor ik mezelf (en ook mijn vriend) zeggen dat ik niet zo verzot ben op babies. Geef mij maar een leeftijd waar interactie mogelijk is. En hoewel ik nog steeds denk dat het leuker zal zijn om een gesprekje aan te gaan met Isolde (in welke vorm dan ook), ben ik zo versteld van de charmes van een kleine baby. Ik geniet er elk moment van. Samen met haar knuffelen (ik wist niet dat dat kon?) vind ik heerlijk. En stiekem denk ik dat ze echt luistert en mij begrijpt. Want tegen wie moet ik anders spreken nu ik alle dagen thuis zit tijdens mijn moederschapsrust? ツ


Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik absoluut niets afwist van babies, hoe je ermee moet omgaan en alles wat erbij komt kijken. Anderzijds zat ik ook in een comfortzone. Ik wist dat ik omringd was door vrienden en familie die me zeker zouden steunen en helpen indien nodig. In het bijzonder mijn grote zus Sofie. Als mama van 3 kindjes, en vooral als mijn grote zus, weet zij als geen ander hoe en welke tips ze moest (en nog zal) geven aan mij.


Maar eigenlijk is er maar 1 goede tip voor mama's in wording: doe gewoon je eigen ding!

Hoewel ik nooit een mama-expert zal zijn, wil ik absoluut wel 1 tip meegeven aan mama's in wording: doe gewoon je eigen ding! Doorheen het hele zwangerschapstraject (en zeker in het ziekenhuis) word je overladen met (vaak tegenstrijdige) tips. Steeds met de beste bedoelingen uiteraard. Maar het kan zo verwarrend worden. Eigenlijk moet je alles gewoon absorberen en dié info eruit halen die jou het meeste ligt. Want tegen alle verwachtingen in, denk ik wel dat ik vanaf dag 1 kon terugvallen op een zeer verrassend mama-instinct. Dus een combinatie van:

1) een groeiend eigen mama-instinct

2) mijn eigen filter op alle tips van buitenaf en

3) tenslotte de wijsdom van mijn grote zus, zorgt ervoor dat ik het wel red. Meer zelfs: dat ik er echt van geniet!


Elke dag opnieuw baby Isolde beter leren kennen

Ik had er nooit echt over nagedacht (nogmaals: ik ben zeer naïef in dit avontuur gestapt) maar het klinkt uiteraard zeer logisch dat je als ouder je baby dag per dag moet leren kennen. Het is alsof je kennis maakt met een vreemd wezentje. En hoewel ik de geboorte van dat wezentje letterlijk heb gezien uit mijn eigen lichaam (en ze al 9 maanden lang bij mij droeg), leer ik elk dag iets nieuws over haar.

Floris waagt een poging om baby Isolde naar zijn ogen te laten kijken (in plaats van zijn voorhoofd), op het ritme van haar "ja-ja-ja" liedje.

Enkele weetjes over baby Isolde:

- Met haar grote blauwe ogen kijkt ze het liefst naar plafonds, muren en het voorhoofd van mijn vriend :-)

- Ze vindt het heerlijk om in haar blote poep op de verzorgingstafel te liggen

- Ze wordt graag getroost door zachte klopjes op haar poep

- Ze is niet zo verzot op een fopspeen maar op de momenten dat ze het wél wilt, zal ze spontaan een liedje erbij zingen. Een liedje met de lyrics "ja ja ja ja".







Een rollercoaster in de eerste maand

De eerste maand als mama van baby Isolde heb ik vooral ervaren als een rollercoaster van emoties, struggles en verrassingen. Het was de meest intense maand van mijn leven. Zelf heb ik nog maar de babystapjes gezet in het mama-zijn maar ik heb er vertrouwen in dat ik erin zal groeien. Dag per dag. En ik kijk er ontzettend naar uit om haar beter te leren kennen!

  • Black Instagram Icon