Zoeken
  • Julie Bekaert

Jouw allereerste feestdagen

Bijgewerkt: 27 sep 2019

Er was eens een vraag in "de slimste mens ter wereld". (een programma dat wellicht als zeer verouderd zal overkomen bij jou wanneer jij dit leest) De vraag luidde als volgt: Vanaf wanneer kan een mens herinneringen echt bijhouden? Het antwoord, niet geheel onverrast: Pas vanaf 3 jaar. Wel... laat dit nu de zoveelste reden zijn waarom ik een mamablogger ben geworden. Waarom ik zoveel mogelijk jouw eerste gebeurtenissen wil neerpennen. Zodat jij het allemaal nog eens kan beleven. En ook opdat wij het nooit zouden vergeten.


Dutjes doen bij je papa. Daddy's girl. Nu al...

Rond de feestdagen heeft jouw papa 3 weken verlof genomen. 3 weken disconnecteren van zijn hele IT-wereld. Met uitzondering van de virtuele gaming-wereld. Uiteraard. Ook jouw papa heeft zijn speelmomentjes nodig. Maar wat was ik blij dat je papa eindelijk eens langer bij ons kon zijn. Samen genieten, samen dutjes doen, samen uitstapjes maken. Heerlijk. En uiteraard ook samen jouw eerste feestdagen.


Deze grote speelmat was jouw Kerst-cadeau! Maar wat bedoeld werd als een speelmat werd al gauw een slaapmat.... ツ

Leren gamen op jonge leeftijd... Ja, er is enige schaamte ja ツ

Kerstmis. Winter. Koud. Gezellig binnen samen. => Mijn favoriete feestdagen!

Elk jaar kijk ik er zo hard naar uit. Al moet ik toegeven dat ik steeds meer moeite heb met het concept van cadeautjes. Cadeautjes krijgen en geven is leuk. Dat wil ik zeker niet ontkrachten. Maar elk jaar opnieuw sta ik daar - last minute - (ja, ook wanneer ik zoveel vrije tijd heb in mijn zwangerschapsrust) in lange wachtrijen, van de ene naar de andere winkel. Vol twijfels welk cadeau ik zou kopen. Zo stresserend. En hoewel ik steeds meer online probeer te shoppen, wordt ook dan té veel tijd vernietigd door twijfels en stress of ik wel de juiste cadeau heb gevonden. Telkens opnieuw vraag ik mij af: waarom kwellen we ons zelf om in de meest drukke periode van het jaar in de massale wachtrijen cadeau's te gaan kopen? Vooral wanneer die cadeaus zoveel minder kosten slechts enkele weken later? Enfin, laten we deze frustratie even parkeren. Terug naar het aangename onderwerp: jouw eerste Kerstmis.


Kerstmis zonder kerst-outfit is gewoonweg mis!

Jouw eerste Kerstmis. Zowel bij de familie van je mama's kant als je papa's kant. Dit wil zeggen: 2 volle feestdagen. Vlak na elkaar. Met jou. Een baby'tje van slechts 2,5 maanden. Ja, het was zo leuk en zo gezellig. Maar: ook zo vermoeiend. Want je kreeg duidelijk ontzettend veel prikkels binnen op deze 2 drukke dagen. Dat heb ik samen met jouw papa wel degelijk mogen ondervinden de desbetreffende avonden en nachten. Je was zodanig overstuur. Ontroostbaar. Vooral dat blijft me bij van jouw eerste Kerstmis. Maar het was het waard om jou overdag te zien schitteren, in het centrum van alle aandacht, tussen onze liefste families in. Prachtig. ツ


10 - 9 - 8 - 7 - 6 - 5 - 4 - 3 - 2 - 1... Gelukkig nieuwjaar!

Zo had ik het me ingebeeld. Zoals alle jaren voorheen. Samen aftellen met vrienden naar een nieuw jaar. En uiteraard zou jij dan al mooi schaapjes aan het tellen zijn in jouw slaap. Dat spreekt voor zich!


Wel, we hebben wel degelijk kunnen aftellen naar een nieuw jaar. Maar het was eerder alleen. Enkel jouw mama en jouw papa. Niet de voorspelde feestavond bij vrienden. Neen. De vieze vuile microben hadden jou gevonden. Een ziek klein baby'tje. Op de laatste dag van het jaar 2018 moesten we dus een bezoekje brengen aan de kinderarts die al snel de diagnose "bronchiolitis" vaststelde. Een virusje op je longen. Je kon moeilijk ademen, je kreeg koorts, je kreeg een vreselijk hoestje waardoor je minder wou eten en ook minder goed kon slapen. 1 vicieuze cirkel. En als beginnende ouders hebben we even moeten zoeken hoe we jou het beste konden verzorgen. Want alles is nieuw voor ons. Nieuw voor jou maar ook nieuw voor ons. Dus we besloten uiteraard om thuis te blijven, om goed voor jou te kunnen zorgen. Ons lief klein ziek baby'tje.


Op de laatste dag van het jaar 2018 een bezoekje aan de kinderarts.

Het heeft toch zeker 5 volle dagen geduurd alvorens je aan de beterhand was. En als ik er nu over nadenk... "Slechts" 5 dagen. Dat klinkt zo eenvoudig. Maar toch was het lastig. We hadden net een mooi ritme opgebouwd met jou en plots was het helemaal verstoord. Terug zeer slapeloze nachten, sukkelen met jouw eet-momenten, jou ontelbare keren troosten enzovoort.


Kortom: de eerste dagen van 2019 blijven ons bij als een paar "sukkelende" dagen. Maar het is ons gelukt. We hebben de vuile microben de deur uit gestuurd. En eindelijk ben je terug sterk! Wat een opluchting. Terug meer slaap. Zowel voor jou als voor ons.


Je hebt de ziekte-genen van jouw papa. Chance!

En ik kan niet anders dan toegeven dat ik blij ben dat je niet alles van mij, je mama, hebt geërfd. Want ik ben absoluut niet zo sterk als jou wanneer ik ziek ben. Wanneer ik moet overgeven, vergaat mijn wereld. Nog steeds. Zelfs vandaag, op 29-jarige leeftijd. Maar jij baby Isolde, jij lacht alles weg. Zelfs met koorts van 39 graden, zelfs met zo'n klein gevuld melkbuikje, zelfs met wallen onder je grote blauwe ogen, kon je nog steeds een lach op jouw gezichtje doen verschijnen. En die lach is goud waard. ツ


1 van jouw eerste lachjes ツ

  • Black Instagram Icon