Zoeken
  • Julie Bekaert

Klein gelukzakje

Bijgewerkt: 30 mei 2019

Baby Isolde, een klein gelukzakje. Omwille van verschillende redenen. En eentje daarvan wil ik even in de schijnwerpers plaatsen: Ons meisje heeft de zaligste oma's en opa's van de hele wereld!

Mijn mama. Mijn voorbeeld ♡

Dolgelukkig bij mijn papa ツ (aka "opa Golf")

Onlangs vroegen mijn ouders hoe baby Isolde ooit hen zal noemen. "Oma en opa"? En wat dan met de ouders van Floris? Ook "oma en opa"? Wordt dat niet verwarrend? Al snel kwamen we met het geniale idee om het onderscheid als volgt te maken:


Ouders van Julie = oma en opa golf

=> Golf, hun hobby, hun "sport" (want ja dat is een 'sport' zo blijkt ツ )

Ouders van Floris = oma en opa vogel

=> pure natuur en dierenliefhebbers!


En het duurde absoluut niet lang alvorens deze termen ingeburgerd geraakten. Althans voor ons. De namen van onze whatsapp-groepjes werden al snel aangepast. En baby Isolde heeft het ook al mogen horen! Al weten we nog niet zo goed of ze het al volledig begrepen heeft... ツ


De allereerste keer bij oma en opa Vogel ツ

Maar wat zijn de oma's en opa's o zo vershillend! Oma en opa golf versus oma en opa vogel. Daar kunnen Floris en ik talrijke voorbeelden in geven. Waar de ene kant (lees "de golf kant") slechts enkele woorden nodig heeft, zal de andere kant (lees "de vogel kant") een boek nodig hebben. Ik herinner me nog steevast een prachtig moment ter illustratie hiervan. Onze eerste grote reis samen in het verre Zuid-Afrika toen we nog geen jaartje samen waren. We dachten... laten we even eens face-timen met onze ouders. Eerst was het de beurt aan de ouders van Floris. Het werd al gauw een gesprek van minstens een half uur vol uitleg en vragen hoe we het stelden, waar we juist waren en of we de big 5 al hadden gespot. Hierna besloten we mijn ouders op te bellen. Dat werd (niet overdreven) een gesprekje van 2 minuten. Van zodra ze zagen dat we gelukkig waren en dat alles in orde was, werd het gesprek afgesloten. Een prachtig voorbeeld als je het mij vraagt! ツ


Deze verschillen vertalen zich ongetwijfeld naar de manier waarop ze omgaan met baby Isolde. En dat is mooi om te zien. Elks op hun eigen manier. Met 1 gemeenschappelijke factor: ze zijn allemaal zot van baby Isolde!


Mijn familie, mijn ouders... ze betekenen de wereld voor mij. Maar echt dus: de héle wereld. Ik kijk naar hen op en ze zijn mijn voorbeeld. Ongetwijfeld. En zoals ze elks hun eigen stijl hebben in het omgaan met Isolde, hebben Floris en ik ook onze eigen stijl. Een beetje proeven en leren van hen allemaal. Maar in the end, toch lekker ons eigen ding doen. Zoals het hoort. Zoals iedereen het zou moeten doen: zoals ze het zélf aanvoelen en willen!


Conclusie

Te midden van onze gezellige families mag ons kleine meisje Isolde spelen, lachen, gieren, glunderen, (wenen, zagen...), rollen en zoveel meer. En tussenin dat alles, voortdurend verwend worden met de volste aandacht door haar oma's en opa's golf en vogel. Dus ik herhaal: een puur gelukzakje!


Op het eerste zicht een weinig betekenisvolle en wazige foto. Maar voor mij een puur kieken-vel moment! Het was de eerste dag van Isolde haar leven. En ik zag mijn ouders mijn baby'tje verzorgen. Met de grootste liefde die je je kan inbeelden, maar op hun manier. Lachend en chaotisch. Moeilijk te omschrijven. Maar alleszins hun manier. ♡ En mijn hartje smolt!

  • Black Instagram Icon