Zoeken
  • Julie Bekaert

Nooit het belang van een goede crèche onderschatten

De crèche. Een plek waar ons meisje al heel veel tijd heeft doorgebracht in haar leventje. De teller staat vandaag op 2 jaar en tikt nu zachtjes verder naar een schooltijdperk toe. "School". Daar ben ik absoluut nog niet klaar voor. Ons meisje daarentegen wel. In onze dagelijkse route naar de crèche passeren we telkens langs haar school en kan ze het van de daken schreeuwen dat ze binnenkort naar school gaat. Vol trots roept ze het uit: "MIJN schooooool!". Met extra nadruk op de letter L die ze recent heeft aangeleerd. Schattigheid alom. Maar wellicht ook zonder enig besef wat dat schoolgaan effectief zal betekenen... Alleszins, het enthousiasme is al aangewakkerd en daar zullen we ongetwijfeld op verder bouwen binnenkort.

Maar nu schrijf ik toch graag een woordje over onze crèche. Ruim 3 jaar geleden, nadat de dokter mijn zwangerschap had bevestigd, gingen we onwetend en naïef op zoek naar een crèche. We hadden eerder vernomen dat dit blijkbaar 1 van de eerste praktische taken is die je in orde brengt, nog voordat je zelf goed en wel beseft wat er in je lichaam aan het gebeuren is. Zo vertelden we aan wildvreemden over dat kleine wondertje in mijn buik, nog voordat onze eigen ouders op de hoogte werden gesteld. Godzijdank bleken die 2 wildvreemden deel uit te maken van de beste crèche die we ons ooit hadden kunnen inbeelden.


Hoe onwetend we 3 jaar geleden waren bij de zoektocht naar een crèche, zo zeker zijn we nu dat een crèche een fundamentele pijler vormt in de opvoeding van ons meisje. Een crèche is veel meer dan louter een kinderopvang. Op weekdagen zijn zij diegene die ons meisje het meest zien en dus ook het meest iets kunnen bijbrengen. En dat beseffen we nu maar al te goed. Daarnaast kunnen we ook steeds genieten van een mooie wisselwerking van tips & tricks hoe je omgaat met weenbuien, peuterkuren enzovoort. Zonder dat het imperatief overkomt, want uiteindelijk moet je als ouder altijd je eigen weg vinden. Of eerder: samen met de crèche onze eigen weg vinden. Want het zou maar vreemd zijn moesten er volledig andere regels gelden in de crèche tegenover thuis.


Laat ons dus zeggen dat we ons heel goed voelen bij onze crèche. Dagelijks lezen we een mooi verslagje van wat ons meisje allemaal heeft uitgespookt die dag, tot op het niveau van pamper-wisselingen en eetmomentjes. Heerlijk om zelfs die kleine banale momenten te kunnen meevolgen.


Hoe Isolde het vandaag stelt in de crèche? Wel, vandaag voelt Isolde zich heer en meester in de crèche. Of eerder de koningin. Enfin, je snapt wat ik bedoel. Samenspelen met al haar vriendjes vertaalt zich vaak naar "bevelen geven" naar andere kindjes toe. Als er in het bubbelbad wordt gespeeld zal ons meisje snel de coördinerende rol opnemen en bepalen wie wanneer in het ballenbad gaat. Niettemin vermoeden de begeleidsters van de crèche dat Isolde later een leidinggevende functie zal innemen. Een "geboren CEO" zeggen ze. Zeer benieuwd hoe dat nog zal uitdraaien...


Met andere woorden: aan assertiviteit geen gebrek. En dat kan natuurlijk alleen maar te danken zijn aan een zeer veilig en comfortabel gevoel in de crèche. Een soort van 2e thuis, en daar kunnen we alleen maar ontzettend blij mee zijn!

Als je deze foto toegestuurd krijgt van de crèche, dan weet je dat alles in orde is ♥

Maar.... Er is een gote maar. Er is wel telkens 1 moment dagelijks waarbij de begeleidsters van de crèche al ontelbare keren Isolde hebben moeten berispen omdat ze nét iets te ver gaat in haar uitbundigheid. Middagdutjes-tijd. Dat ene moment op de dag waarbij men hoopt dat alle kindjes even hun oogjes toe doen wordt telkenmaal verstoord door het zang- en entertainment talent van ons meisje. Wanneer alle kindjes zich rijp voelen om te gaan slapen wilt koningin Isolde net dan een feestje bouwen. Ze neemt haar rol als entertainer heel serieus op en waakt erover dat er geen enkel ander kindje in slaap zal vallen. Springen in het bed, dansen en zingen voluit. Dat is de definitie van dutjestijd in de crèche volgens Isolde, tot groot genoegen van de andere kindjes maar uiteraard niet de échte betekenis van dutjestijd...


Er zijn al ettelijke en terechte berispingen geweest waarbij de begeleidsters echt boos worden op haar, jammer genoeg zonder enig effect. Dus in plaats van elke middag een feest te moeten verstoren, hebben onze begeleidsters recent de wijze beslissing genomen om te stoppen met de continue berispingen. In de plaats hiervan, zullen alle kindjes flink slapen op de bovenverdieping terwijl Isolde de benedenverdieping van de crèche voor zich alleen heeft. Een rijkdom voor zich alleen om in te kunnen rusten en te slapen, zonder enige afleiding. En vooral zonder enige verantwoordelijkheidszin om een feestje te moeten bouwen.


Gelukkig blijkt dit een succes te zijn. Ze slaapt mooi alleen beneden vanaf nu. Misschien een beetje zielig maar dit blijkt nu eenmaal de beste oplossing te zijn want ook ons meisje heeft zeker nog haar rustmomentje nodig 's middags maar dus zonder het gevoel om een feestje te moeten bouwen. Want geef toe: slapen met al je vriendjes samen op 1 kamer nodigt toch uit tot een feestje?

Na een dagje crèche, terwijl manlief kookt, met plasticine spelen. Is er iéts beter dan dit?

Tot slot kan ik enkel maar benadrukken hoe waardevol onze crèche is, en dan heb ik het uiteraard over de 2 begeleidsters: Ansje en Crijsje. Die 2 wildvreemden die we 3 jaar geleden benaderden met ons geheimpje in mijn buik. Die 2 wildvreemden die we nu voor 1000% vertrouwen en waarvan we al zoveel hebben mogen bijleren. Waar ik vroeger dacht dat een crèche vooral een kinderopvang is, denk ik nu dat een crèche héél veel impact kan hebben. Ze vormen mee ons meisje tot wie ze is vandaag. Zo'n ontzettend belangrijke pijler in de opvoeding van ons meisje.


En bijna, bijna... zullen we het crèche-hoofdstuk moeten afsluiten. Bijna start ze haar schoolcarrière, maar nog niet nu. Laat mij aub nog eventjes genieten van mijn kleine meisje en de bijhorende vertroetelingen van onze crèche.

0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven