Zoeken
  • Julie Bekaert

Een nieuw tijdperk van papjes


Het tijdperk van papjes is aangebroken. Althans die van de groentenpapjes. We volgen hierbij wijselijk het advies van Kind en Gezin. "Je moet eerst beginnen met groentenpapjes, en pas later komen de fruitpapjes". Wanneer onze ouders dit horen, fronsen al snel hun wenkbrauwen. Decennia lang werd het andersom gedaan, en nu plots zou het beter zijn om eerst met groentenpapjes te beginnen? ツ


Alleszins, ik keek er zo hard naar uit. Hoe banaal het ook kan klinken om een simpel papje te geven aan een baby, zo fantastisch klinkt het wel in mijn oren! Maar hoe meer ik er over nadenk, zijn het volgens mij vaak de kleine dingen in het leven die het grootste geluk brengen. Dus in die zin laat ik mezelf toe om euforisch te zijn over deze kleine momentjes. ツ


Wanneer beginnen we er het best aan?

De hekelvraag: wanneer begin je het best met het eerste papje? Rond 4 maanden, rond 6 maanden of wanneer je baby lichte smakgeluidjes maakt? Zoveel verschillende theorieën. Zoveel verschillende meningen. En ik betrapte mezelf er op dat ik die vraag met enige onzekerheid stelde aan Kind en Gezin. Kort erna nog eens aan mijn grote zus. En plots zei mijn grote zus klaar en duidelijk: "Julie, jij bent de mama. Dus jij bent de baas!" Wauw, dat was echt een eye-opener voor mij. Want ze had compleet gelijk. Terwijl ik deze woorden neerpen, vertel ik nog eens die boodschap aan mezelf: "Julie, jij bent de mama. Dus jij bent de baas!" (En uiteraard nog even de nuancering dat de papa ook enige zeggenschap heeft ツ ) Maar dus: dit is veruit 1 van de meest wijze opvoedingsadviezen die ik tot nu toe heb gehoord. Ik moet geen regels van bovenaf volgen. Samen met Floris kiezen we zélf wat het beste is voor ons meisje.


Wanneer haar gezichtje boekdelen spreekt...

Het juiste moment zou alleszins op een zaterdag moeten vallen. Geen crèche maar samen thuis. Papa Floris, mama Julie en baby Isolde. En zo geschiedde:

- Poging 1: een zaterdag rond de leeftijd van 4 maanden. Tevergeefs. Al snel werd duidelijk dat Isolde veel te verkouden was. En dus bleek het niet de ideale timing te zijn. Verdicht = uitstellen. Wachten dus maar!

- Poging 2: 1 week later. Na enig uitzoeken hoe we dit papje zouden klaarmaken, stond er uiteindelijk wel een heerlijk wortelpapje klaar. Mooi oranje. Klaar om opgegeten te worden door baby Isolde. Maar baby Isolde besliste daar anders over. Ze had er absoluut geen zin in!

- Poging 3: de crèche neemt het over. En ook zij ondervonden na enkele dagen dat baby Isolde ofwel geen fan is van worteltjes noch bloemkool, ofwel dat ze er wederom nog niet klaar voor is. Samen beslissen we dus om nog enkele weken te wachten.

- Poging 4: enkele weken later, terug op een mooie zaterdag. Weer een lekker wortelpapje werd voorgeschoteld. Vol hoge verwachtingen dat baby Isolde op die enkele weken tijd "zin" zou hebben gekregen om de wereld van papjes te verkennen... Maar helaas.

- Poging 5: de crèche neemt het weer over. En plots kregen we een filmpje doorgestuurd waarin ze zonder enige tegenstrubbeling aan het smullen was van een bloemkoolpapje. Poging 5 werd dus niet enkel een poging maar een succesvolle start van het papjes-tijdperk. We waren zodanig verbaasd toen we het filmpje bekeken. Bijna kiekenvel en o zo trots! Maar ook vol vraagtekens: wat deden wij dan verkeerd afgelopen weekend?


Poging 2

Kortom: er waren 5 pogingen nodig. En ik heb er als mama echt iets uit geleerd. Mijn baby is klaar wanneer zij het aantoont. Ik wil en zal nooit iets forceren. Ieder haar tempo!


Wanneer de baby niet wilt smullen, zal de mama het wel overnemen!

Nu is ze bijna 6 maanden jong en heeft ze naast een melkbuikje, al een wortel-, bloemkool-, zoete aardappel-, broccoli-, pompoen- en zelfs een witloof-buikje gehad. Heerlijk!

Ik kijk al uit naar al haar volgende buikjes!


Leve de melkjes doorheen alle papjes ♡

  • Black Instagram Icon