Zoeken
  • Julie Bekaert

Waarom ween je nu toch? ☹

"Ik hoop dat ik geen huilbaby zal hebben". Ik hoor mezelf die zin meermaals zeggen naar het einde van mijn zwangerschap toe. Een huilbaby.. Alsof ik wist wat het betekende.

Allszins, mijn vriend heeft ondertussen gelezen dat je in theorie een "huilbaby" hebt wanneer hij/zij minstens 3 uur per dag aan het huilen is.


Wel, zelfs met bovenstaande regel vind ik het nog steeds moeilijk om de vaststelling van huilbaby te maken. Baby Isolde is voor mij geen huilbaby. Overdag is ze zo blij en "living the baby life". Maar 's avonds kan het soms lastig zijn. Dan is ze vaak 2 tot 3 aaneensluitende uren heel droevig. 's Avonds: een geweldige timing... Nét wanneer de mama een beetje moe wordt en de papa terug thuis komt van een lange dag werken. De leuke quality time waar hij dan op hoopte, wordt al snel een hectische avond met een krijsend muziekje op de achtergrond.


Waarom is ze droevig? Geen flauw idee. We zijn nog steeds een verklaring aan het zoeken. Want Floris en ik hebben dit nodig. We willen echt weten wat er aan de hand is. Een feit, een oorzaak en zodoende een behandeling als oplossing. Heel eenvoudig.

Maar het gegeven dat vele babies vaak huilen 's avonds, kent jammer genoeg nog geen exacte wetenschappelijke verklaring. Het is nog steeds "zoeken". Menige bronnen vermelden wel dat babies dan prikkels verwerken die ze overdag hebben opgevangen, of krampjes voelen die soms heel lastig zijn. Maar ook dat blijft vreemd. Want waarom enkel en alleen 's avonds?


Uiteraard hebben we al talrijke keren het internet geraadpleegd. En eigenlijk trachten we dit nooit te doen. Want daar lees je altijd de ergste dingen. Maar toch doen we het, uit wanhoop soms, op zoek naar trucjes om haar toch te kunnen kalmeren... Zie hieronder.


- Ijsberen van de ene naar de andere kamer, van beneden naar boven en omgekeerd

- Zachte klopjes op haar schoudertjes, rugje, poepje, handjes vasthouden...

- Liedjes zingen voor haar

- Samen in bed gaan liggen vol warme dekentjes

- Een warm badje geven

- Een lekker warm melkje

- Autoritjes enzovoort...


Maar neen, er is geen 1 perfecte truc die onmiddellijk werkt en vooral blijft werken. Jammer. Want ondertussen zie je haar gewoonweg wenen. Of het nu door pijntjes is, het verwerken van nieuwe prikkels, of puur verdriet: dat doet er niet toe. Je wilt dat het stopt, want het is soms hartverscheurend om haar zo overstuur te zien. Zodus, we blijven verder proberen met een combinatie van verschillende middeltjes. Elke dag opnieuw. En stiekem hopen we dat het stelselmatig toch zal verminderen.


Dus neen, de baby-fase is niet altijd rozengeur en maneschijn. En hoewel we zeker nog van geluk mogen spreken dat de weenuurtjes zich enkel concentreren op de avond, kan het toch soms bikkelhard zijn. Het lawaai wordt nu en dan oorverdovend waardoor je je geduld verliest. Zo hebben we ons al eens moeten verwijderen van de situatie. Lees: haar eventjes in het parkje leggen (veilig) om dan zelf even te gaan kalmeren in een andere kamer. En daarna hup, er weer tegenaan.


Wenen is haar manier om iets te kunnen vertellen

Ik geloof er wel stellig in dat ze al wenend ons iéts wilt vertellen. Ze kan nog niet praten, dus doet ze het al wenend. Maar wat ze juist wilt vertellen is ons nog onduidelijk. Ik hoop altijd dat ze het mij ooit op een dag kan zeggen. "Mama, ik weende toen gewoon omdat ik een beetje buikpijn had." Maar ik vrees ervoor dat we dit nooit echt zullen te weten komen. ツ

@ Baby Isolde: door jouw schattig snoetje vergeef ik jou al je avondlijke weenuurtjes. (Maar toch mag je er mee stoppen hoor... ツ)

Laat mij mezelf er nog even van overtuigen: de avond-weenfase kent een einde. Baby Isolde zal steeds minder verdriet hebben 's avonds en steeds beter haar kunnen uitdrukken. Want we willen haar echt helpen. We willen dat ze 's avonds zo blij is zoals ze overdag is. Geen verdriet, geen krampjes. Gewoonweg blij! Want dat verdient ze. Ons lief klein meisje. ツ

  • Black Instagram Icon