Zoeken
  • Julie Bekaert

Wennen aan de crèche

Bijgewerkt: 15 feb 2019

Vanaf nu gaat ons baby'tje elke werkdag naar de crèche. Maandag, dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag. Gevolgd door 2 dagen weekend. En ik beloof nu plechtig aan mezelf en aan mijn gezinnetje dat ik van die 2 dagen steeds een beetje pure vakantie wil maken. Quality time voor ons 3. En uiteraard zullen we elk nog ons eigen ding hebben. Floris zijn quality time met de virtuele gaming wereld, Isolde quality time in haar fantasierijke parkje, en ik quality time met vele online shopping platforms. Ieder zijn gelukje! Maar als we echt bij elkaar zijn in het weekend, moet, wil en zal ik er pure vakantie van maken!


gezinsfoto tijdens de wenuurtjes in de crèche

Hoe verliepen de eerste dagen crèche?


- Eerst waren er de wenuurtjes.

2 wenuurtjes voor Isolde. Maar hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat die wenuurtjes meer gelden voor de ouders dan voor het kind. Want Isolde toverde bijna onmiddellijk een lach op haar gezichtje. Bij aankomst wou ze al snel het parkje verkennen terwijl wij wat meer uitleg kregen over de werking van de crèche. Wat we elke dag moeten meegeven in haar rugzakje, hoe haar schema er uit ziet overdag enzovoort. Heel veel informatie kwam op ons af. Maar bitter weinig informatie heb ik effectief gehoord. Waarom? Wel, mijn hoofd zat vol chaos en lichte paniek... Mijn hartje brak om te beseffen dat ik haar 5 dagen in de week zou moeten missen. En ja, natuurlijk zien we haar nog 's ochtends en 's avonds elke dag. Maar het grootste deel van de werkdagen niét. En dat maakte me droevig. En eigenlijk nog steeds.


Haar rugzakje en persoonlijke schriftje. Hierin zullen we hopelijk veel mooie verslagjes lezen over haar!

- Dan was er een eerste halve dag.

Een halve dag. Ongeveer 4 uur lang ging Isolde alleen op verkenning in de crèche terwijl papa ging werken en mama nog kon genieten van een laatste vrije dag. Maar genieten deed ik niet echt... 4 uur lang heb ik non-stop ons huis gekuist. Tot in alle hoekjes. Zoveel als ik kon. Nuttige bezigheidstherapie. Want erna kon ik mijn meisje gaan halen en verwelkomen in een proper huisje. Ons huisje.


- En dan was er een eerste volledige dag. En een eerste volledige week in de crèche.

Floris en ik aan het werk. En ons meisje naar haar "werk": spelen, slapen en eten in de crèche met 13 nieuwe vriendjes en vriendinnetjes. Een hele nieuwe wereld vol nieuwe prikkels. Dat moet toch ongelofelijk veel zijn voor zo'n klein baby'tje? Maar Isolde deed het heel goed. Mits een gezonde portie weenbuien is ze zeer flink geweest. En 's avonds, tegen alle verwachtingen in, was ze steeds de meest chille versie van haarzelf. Initieel verwachtten we ons aan een overstuur meisje 's avonds, overladen door een te grote hoeveelheid van prikkels overdag. Maar integendeel. Gelukkig! Maar laat ons niet naïef zijn om te denken dat dit de toon zet voor alle komende maanden. Als er 1 iets is dat ik geleerd heb over baby's, is dat je nooit een vaste routine voor vanzelfsprekend mag nemen. Niets blijft duren. Elk ritme zal wel eens verstoord worden!


Haar bedje in de crèche (met haar geboortekaartje) ツ

En nu de hamvraag: hoeveel tranen heb ik gelaten toen ik haar in de crèche moest afzetten?

Geen enkele traan! Tegen alle verwachtingen in. Zeker die van Floris. Ik hield me sterk. Mischien omdat Isolde al een aantal keren bij de oma's en opa's is gaan logeren. Of misschien omdat ik een zeer goed gevoel heb bij de 2 lieve dames van de crèche. Dat kan ook. Dus ik was trots op mezelf. En nog meer trots op haar.


Maar geloof het of niet, ik liet wél tranen als ik haar 's avonds terugzag. Floris was zodanig verbaasd om te zien dat ik juist op dat moment moest wenen. Waarom moet je nu wenen vroeg hij? Ik wist ook niet direct het antwoord. Ontlading van emoties? Hoogstwaarschijnlijk. Maar nu ik er terug nuchter over nadenk, kan ik zeggen dat het tranen van puur geluk waren. Ik was zó blij om haar terug te kunnen knuffelen. Haar terug te kunnen voelen. Mijn meisje dicht bij mij!


En nu is het weekend. Isolde rust uit van haar eerste volledige week in de crèche. En ook wij rusten uit. Samen met ons drietjes. Mijn essentie van het leven. Mijn alles!


Uitgeteld van een eerste week crèche. Wat een mooi babyleventje!

  • Black Instagram Icon